How does he make me feel so proud,
Yet so worthless in my speech?
How does he point me my own faults
After forgiving my dumb deeds?

How come my heart beats strong and laud
Each time I hear his profound voice?
How dare I hope for us each day,
In case he proves my sights are vain?

Sept 28, 2013

His guilt is bright

Don't dare to mention me his name,
His deeds are not forgotten yet,
And for my broken heart that's lame
His proud self is to be blamed.

Don't  even dare to mention  his name,
Never ever mention me his name.

He is to blame for sadness tears,
And that I lost my trust in all,
For lonesomeness my heart feels clear, 
And that I want to quit so young.

Translated on Sept 28, 2013

գողոն

Safe and sound. You don't notice the others.
That is fine. What is else I don't care.
You're not sad? Who saw me down and upset?
You've unloved me? Who said I rave your name?

Yet what I need to make my way lasting,
And enjoy every day that life brings,
Is to know that you're breathing there out still,
Safe and sound. And don't notice the others.

Original follows: 

by Irina Snegova
Жив-здоров. Не глядишь на другую
Вот и все. Остальное стерплю.
Не грустишь? Но и я не тоскую.
Разлюбил? Но и я не люблю.
Просто мне, чтоб по белому свету
Подыматься дорогой крутой,
Нужно верить, что дышишь ты где-то
Жив-здоров… И не любишь другой.
С сайтаhttp://www.inpearls.ru/

Այդպես է ճիշտ

Թող, որ անցնի, դու մոռացիր,
Դու մի հիշիր. այդպես է ճիշտ:
Մի բևեռվիր, մի կործանվիր,
Դու մի սպասիր. այդպես է ճիշտ:


Դու մի խղճա, դու մի սփոփիր,
Մի բամբասիր. այդպես է ճիշտ:
Դու մի լռիր, երբ խոսք ունես,
Ու մի խոսիր, երբ ջղային ես:

Դու մի երգիր, երբ ձայն չունես,
Դու մի լսիր, երբ հույս չունես:
Մի շտապիր, թե ուշանում ես,
Միթե ճիշտը դու չգիտես?

Դու մի սիրիր, թե երբ սպասես,
Ամեն անգամ պիտի տխրես:
Մի մոռացիր ոչինչ, երբեք,
Պիտի հիշես, ճիշտ է այդպես:

Դու միշտ սպասիր, մի շտապիր,
Ու մի ընկիր քո հետևից:
Դու միշտ ներիր, դու միշտ փայլիր,
Պիտի հաղթես. այդպես է ճիշտ:

Այսպիսի բաներ

   Ես հեռուստացույց գրեթե չեմ դիտում, հատկապես` լուրեր :  Ոչ էլ կարդում եմ լուրեր: Այն պատճառով չէ, որ ժամանակ չունեմ: Ուզածիդ համար ժամանակ միշտ էլ կգտնես: Ոչ էլ այն պատճառով, որ չեմ հետաքրքրվում, թե շուրջս ինչ է տեղի ունենում...Ուղղակի ես այնքան ուրիշ բաներ ունեմ նայելու..ավելի հաճելի է թութակներիս խաղը նայել:

   Ես չեմ սիրում քիթս մտցնել ինձ չառնչվող բաների մեջ: Դե չէ, այն պատճառով չէ, որ անտարբեր եմ: Ուղղակի ինձ հազար տարի պետք չէ ծանրաբեռնվել մեկի հոգսով կամ սխալ ու ճիշտ ապրելով: Վերջին հաշվով` իմ գործը չի: Ես չեմ սիրում քննարկել ուրիշներին, իրոք չեմ սիրում, խոսքերով չէ, գործնականում, ըստ էության: Ես ապրում եմ ինձ համար. հա, ես էգոիստ եմ: Իսկ ով չէ?

   Ես չունեմ ավելորդ ուժեր հարևանիս կյանքը քննարկելու համար. ախր դա իմ էներգիան կտանի, իմ հավեսը կսպառի...ես դրա փոխարեն կմտածեմ, թե ոնց անեմ, որ ուսանողներս ավելիր հավեսով գան դասի:

    Ես չեմ սիրում քննադատել...ազնիվ խոսք...ում ինչ գործ` թե ով ինչ արեց ու ինչու: Ուղղակի ես հարգում եմ իմ փիլիսոփայությամբ ճիշտ ապրող մարդկանց ու չեմ ծանրաբեռնվում մյուսների ամեն քայլը վերլուծելով...ախր ինչու: Այնպես չէ, որ իմ շատ մտածելուց ամեն ինչ կփոխվի դեպի լավը` որ ընկերս մյուս ընկերոջս չի կոպտի, հոգատար կլինի, ներողամիտ: Մարդիկ ունեն ընտրելու հնարավորություն: Կարող ես, օգնիր: Չէ, պոչդ խուզիր, անցի մի կողմ ու կյանքդ ապրի:

Բա...այսպիսի բաներ:

Անակնկալ անակնկալ

նկարն իմը չի, գողացել եմ անհայտ աղբյուրից

   Ապրում ես քեզ համար, ոչ ոքի չես խանգարում: Գործդ ես անում՝ սիրով ու նվիրումով, ընկերներիդ ու բարեկամներիդ հետ ես շփվում՝ կարոտով ու սպասումներով, կարդում ես՝ հավատալով ու ապրելով: Մեկ էլ քո չսպասված անծանոթից մի չսպասված անակնկալ ես ստանում...ու ամեն ինչ փոխվում է: Հասկանում ես, որ բոլոր ուղիները մի տեղ են տանում՝ ուղիղ դեպի քո երազանքը, որը հնարավոր է, որ շատ խորն ես պահել..այնքան խորը, որ ինքդ էլ մոռանաս...ու անակնկալ անակնկալը քեզ հետ բերի դեպի քո ուղին: Ու մի պահ ապշահար նայում ես հայելու մեջ ու ասում. "Ճիշտ են ասում ֆեսյբուքի սիրուն էջերի սիրուն նկարների իմաստուն նկարագրերը. քոնը քեզնից չի փախչի": Ու առօրյադ ներկվում է վառ կանաչով: Անակնկալ անակնկալից լավ բան չկա: 

Պարզ ճշմարտություններ

Հավատամ, որ խաբեք,
Թե չէ` իմաստ չկա:
Ձեզ ներեմ, որ կոպտեք,
Թե չէ` հավես չկա:

Ես սպասեմ` ուշանաք,
Կարծես թե ժամ չունեք,
Հանդուրժեմ` չափն անցնեք,
Կարծես թե հիմար եմ:

Դմբոյին ճամփա տանք,
Ինքնուրույն չի հասնի:
Խելոքի գլխին տանք,
Թե չէ մեզ տա կանցնի:

Ես լռեմ, դուք խոսեք,
Այդպես է դրվածքը:
Մոռանամ` դուք հիշեք,
Սա է խառնվածքը:

Ես կարդամ, դուք պատմեք,
Դուք գրեք, ես կարդամ:
Ես ուզեմ, դուք մերժեք,
Դուք չուզեք, իսկ ես տամ:

Ես սպասեմ, մոռանաք,
Մոռանամ, հայտնվեք,
Դուք սպասեք, ես` գնամ,
Ես սպասեմ` դուք չգաք: