Այսպիսի բաներ

   Ես հեռուստացույց գրեթե չեմ դիտում, հատկապես` լուրեր :  Ոչ էլ կարդում եմ լուրեր: Այն պատճառով չէ, որ ժամանակ չունեմ: Ուզածիդ համար ժամանակ միշտ էլ կգտնես: Ոչ էլ այն պատճառով, որ չեմ հետաքրքրվում, թե շուրջս ինչ է տեղի ունենում...Ուղղակի ես այնքան ուրիշ բաներ ունեմ նայելու..ավելի հաճելի է թութակներիս խաղը նայել:

   Ես չեմ սիրում քիթս մտցնել ինձ չառնչվող բաների մեջ: Դե չէ, այն պատճառով չէ, որ անտարբեր եմ: Ուղղակի ինձ հազար տարի պետք չէ ծանրաբեռնվել մեկի հոգսով կամ սխալ ու ճիշտ ապրելով: Վերջին հաշվով` իմ գործը չի: Ես չեմ սիրում քննարկել ուրիշներին, իրոք չեմ սիրում, խոսքերով չէ, գործնականում, ըստ էության: Ես ապրում եմ ինձ համար. հա, ես էգոիստ եմ: Իսկ ով չէ?

   Ես չունեմ ավելորդ ուժեր հարևանիս կյանքը քննարկելու համար. ախր դա իմ էներգիան կտանի, իմ հավեսը կսպառի...ես դրա փոխարեն կմտածեմ, թե ոնց անեմ, որ ուսանողներս ավելիր հավեսով գան դասի:

    Ես չեմ սիրում քննադատել...ազնիվ խոսք...ում ինչ գործ` թե ով ինչ արեց ու ինչու: Ուղղակի ես հարգում եմ իմ փիլիսոփայությամբ ճիշտ ապրող մարդկանց ու չեմ ծանրաբեռնվում մյուսների ամեն քայլը վերլուծելով...ախր ինչու: Այնպես չէ, որ իմ շատ մտածելուց ամեն ինչ կփոխվի դեպի լավը` որ ընկերս մյուս ընկերոջս չի կոպտի, հոգատար կլինի, ներողամիտ: Մարդիկ ունեն ընտրելու հնարավորություն: Կարող ես, օգնիր: Չէ, պոչդ խուզիր, անցի մի կողմ ու կյանքդ ապրի:

Բա...այսպիսի բաներ:

Անակնկալ անակնկալ

նկարն իմը չի, գողացել եմ անհայտ աղբյուրից

   Ապրում ես քեզ համար, ոչ ոքի չես խանգարում: Գործդ ես անում՝ սիրով ու նվիրումով, ընկերներիդ ու բարեկամներիդ հետ ես շփվում՝ կարոտով ու սպասումներով, կարդում ես՝ հավատալով ու ապրելով: Մեկ էլ քո չսպասված անծանոթից մի չսպասված անակնկալ ես ստանում...ու ամեն ինչ փոխվում է: Հասկանում ես, որ բոլոր ուղիները մի տեղ են տանում՝ ուղիղ դեպի քո երազանքը, որը հնարավոր է, որ շատ խորն ես պահել..այնքան խորը, որ ինքդ էլ մոռանաս...ու անակնկալ անակնկալը քեզ հետ բերի դեպի քո ուղին: Ու մի պահ ապշահար նայում ես հայելու մեջ ու ասում. "Ճիշտ են ասում ֆեսյբուքի սիրուն էջերի սիրուն նկարների իմաստուն նկարագրերը. քոնը քեզնից չի փախչի": Ու առօրյադ ներկվում է վառ կանաչով: Անակնկալ անակնկալից լավ բան չկա: 

Պարզ ճշմարտություններ

Հավատամ, որ խաբեք,
Թե չէ` իմաստ չկա:
Ձեզ ներեմ, որ կոպտեք,
Թե չէ` հավես չկա:

Ես սպասեմ` ուշանաք,
Կարծես թե ժամ չունեք,
Հանդուրժեմ` չափն անցնեք,
Կարծես թե հիմար եմ:

Դմբոյին ճամփա տանք,
Ինքնուրույն չի հասնի:
Խելոքի գլխին տանք,
Թե չէ մեզ տա կանցնի:

Ես լռեմ, դուք խոսեք,
Այդպես է դրվածքը:
Մոռանամ` դուք հիշեք,
Սա է խառնվածքը:

Ես կարդամ, դուք պատմեք,
Դուք գրեք, ես կարդամ:
Ես ուզեմ, դուք մերժեք,
Դուք չուզեք, իսկ ես տամ:

Ես սպասեմ, մոռանաք,
Մոռանամ, հայտնվեք,
Դուք սպասեք, ես` գնամ,
Ես սպասեմ` դուք չգաք:

Հավասարակշռության մասին

    Ես շատ վստահ եմ, որ հավասարակշռությունը կարևոր է: Այնքան կարևոր է, որ երբեմն մեր հասկանալու սահմանից դուրս բաներ են տեղի ունենում: Ու դա միայն հավասարակշռությունը պահպանելու համար:
   Իմ` անուղղելի լավատես լինելը անգամ չի օգնում, որ ես չզգուշանամ, երբ իմ կյանքի բոլոր ոլորտներում ամեն ինչ շատ լավ է լինում: Գիտեմ` վաղ թե ուշ. մի տեղ մի բան կլինի....որ հավասարակշռության գամ: Եթե աշխատավայրում է ամեն

ինչ չքնաղ, պիտի տանը մի խնդիր լինի` կենցաղային կամ ընտանեկան:  Եթե գործերս խառն են, ուրեմն ընկերներիս ու բարեկամներիս հետ լավ ժամանց է սպասվում: Եթե բարեկամներս չաղ ու բախտավոր են, ուրեմն դասերս պիտի այնքան շատանան, որ Ֆեսբուք մտնելու ժամանակ չունենամ: Եթե արտաքինս է լավանում, անպայման առողջությունս մի բարև կուղարկի: Ու այսպես միշտ: Ուշադրություն եմ դարձրել... ՄԻՇՏ..Չեմ կարծում, որ միայն ինձ մոտ է այսպես: Երևի պետք է, որ այսպես լինի: Երևի դա է հավասարակշռության հասնելու եղանակը...թե չէ. եթե ամեն ոլորտում ամեն ինչ լավ լինի, երես կառնենք:

Ավելորդի մասին

  Ամեն ինչ չափի մեջ է գեղեցիկ, մնում է չափը սահմանել կամ սահմանածը գիտակցել:

  Մեկ-մեկ մի բանի վրա էնքան եմ բևեռվում, որ ամեն ինչ հակառակն է ստացվում: Պետք չի  ձգտել ավելի լավին, քանի կլինի: 

  Մեկը կար, ուղղակի ծանոթ, հավատացեք, իրանից ավելորդ սպասումներ ունեի, մտածում էի` խելոք մարդ դուրս կգա, չի հիասթափեցնի, չի խանգարի, կսատարի..Վերջերս ցավով ընդունեցի, որ խեղճը մեղք չունի, որ ես ավելորդ սպասումներ ունեի, իսկ ինքն ուղղակի մեծացող անձ է..ինձ ոչնիչ էլ պարտավոր չի:

   Երեկ ընկերուհուս մի պահ ուզեցա ընդառաջ գնամ, գնամ օգնեմ, մեկ էլ հասկացա, որ ախր ինքն ինձ չի խնդրել, խնդրել ինչ, չի էլ ակնարկել, որ կարիքս ունի...էլի ավելորդ էի անհանգստանում... պիտի գնայի, օգնեի, հետո ոնց որ միշտ ինձ անբավարար գնահատված զգայի, խեղճին, ով իրականում գանձ ընկեր է, հոգուս շատ խորքում մեղադրեի..ում էր պետք է...եւ ասեցի. "Ավելորդություններիդ վերջ տուր": Տեղս մնացի:  Իմաստուն որոշում էր..տենց պարզվեց: Համ ինքն էր գոհ, համ ես իմ կոմֆորտի գոտուց ներս մնացի:

  Մեկ-մեկ կաշվից դուրս ենք գալիս, որ մեկին օգնենք, որ մի բան անենք...ու պարզվում է նմանատիպ դեպքերի ճնշող մեծամասնությունը ավելորդ են: 

գուգլի օգնությամբ գողացած նկար 

   Մի անգամ ինձ մեկն ասաց, որ ես իրան իր ուզածն առանց խնդրելու էլ տալիս եմ, էլ ինչի խնդրի: Նա էլ է իմաստուն: Երևի պետք չի ավելորդ հոգատար լինել, ավելորդ նվիրվել, ավելորդ ժամանակ տալ, ավելորդ գիտոլիք տալ: Ամեն ինչ չափի մեջ է պետք:  Միայն սերն է ,որերբեք ավելորդ չի լինում..երբեք, եթե ճիշտ ենք ուղորդում ու ճիշտ միջոցներով արտահայտում: Սիրելիներին պետք է նրանց ուզածը տալ, ոչ թե մեր ենթադրությամբ նրանց ուզածը:

  Թեթև է պետք ապրել, ու առանց ավելորդությունների: Առանց ավելորդ ափսոսանքի: Մեկ-մեկ պիտի մի կողմ քաշվենք ու առանց ավելորդ հոզմունքի ապրենք: Ճիշտ եմ ասում:

Անսպառ

   Երբ անում ես այն, ինչ սիրում ես, էներգիադ անսպառ է:

   Երբ գիտես, թե ինչու ես ներում, բարությունդ անսպառ է:

   Երբ գիտես դիմացինիդ բովանդակությունն ու արժեքը, հարգանքդ անսպառ է:

   Երբ գիտես, թե ինչու ես պայքարում, միջոցներդ անսպառ են:

   Երբ գիտես, թե դեպի ում, ուղիներդ անսպառ են:

   Քանի դեռ ապրում ես, ժամանակդ ու միջոցներդ անսպառ են:

Կա այլընտրանք

   Անելանելի իրավիճակ չկա..չհամոզեք ինձ..չկա:

   Կարող ես նստել ու փնթփնթալ, կարող ես ուղղակի երլքը տեսնել, ու զարմանքով ընդունել, որ ելքը մեկը չի: Ելքեր միշտ շատ կան: Մենք ընտրում ենք:

 Չեք համոզի ինձ... երբեք, որ մարդ իր կամքին հակառակ մի բան կանի...երբեք..մենք չափազանց եսասեր ենք դրա համար: Ուրիշ բան է չընդունելը, երբ խիզախ չենք կամ մեզ դերասան ենք ձևացնում:

  Ելքը գտնել պետք չի, այն տեսնել է պետք, ինչպես ստեղծագործ լինելու համար մտածել պետք չի, ոնց ընկերներիցս մեկն էլ վերջերս գրել, կրեատիվ լինելը առանց մտածելու է, բնական վիճակ, սեփական ՞ես՞, տեսակ:

   

pic source: ssaoa.com

Կա այլընտրանք..ամեն ինչին..ամեն մեկին...խաղը այփադով ու բեմին է հաճելի, ուրիշ ոչ մի տեղ: Քաջ լինենք: